براياثبات حق و يا اثبات جرم پزشكى قانونى نياز به نبش قبر داشته باشد . ( مسأله 259 ) در همه موارد ياد شده بايد توجه شود كه نبش قبر موجب بىحرمتى به ميّت نشود . بنابر احتياط واجب در مورد سوّم اگر صاحب حق براى دريافت حق خود شتاب كرده و اصرار نمايد ، براى اهميّت حقوق مردم ، اداى حق را برحرمت ميّت ترجيح مىدهيم . ( مسأله 260 ) در دو مورد اوّل بايد از ولىّ ميّت براى نبش قبر اذن گرفته شود و در مورد سوم نيز بنابر احتياط واجب ، و اگر به ولىّ دسترسى نباشد از كسى كه بعد از ولىّ به ميّت نزديكتر است ، بايد اجازه بگيرند بنابر احتياط واجب . ( مسأله 261 ) مستحب است صورت ميّت را باز كرده ، گونه راست او را بر زمين گذاشته و مقدارى تربت امام حسين همراه او در قبر بگذارند و احتياط مستحب آن است كه به مقدار يك خشت از آن در مقابل صورتش گذاشته شود . ( مسأله 262 ) شايسته است كه پس از نهادن ميّت در قبر و پيش از پوشانيدن قبر ، شهادتين ، عقايد حقّه و اقرار به امامت فرد فرد ائمّهرا به او تلقين كنند . ( مسأله 263 ) اگر عضوى از بدن ميّت جدا شده كه استخوان در آن هست ، بنابر احتياط واجب بايد آن را غسل داده ، و در پارچه‌اى بپيچند سپس آن را دفن كنند . ( مسأله 264 ) اگر قطعه گوشتى از بدن ميّت جدا شده و استخوان در آن نيست ، احتياج به غسل ندارد ولى بايد آن را دفن كنند و احتياط مستحب آنست كه آن را در پارچه‌اى بپيچند و سپس دفن كنند . ( مسأله 265 ) اگر قطعه‌اى از بدن انسان زنده جدا شود ، احكام ميّت بر آن جارى نمىشود ، اگر چه استخوان هم داشته باشد ، ولى بهتر است كه آن را دفن كنند . ( مسأله 266 ) بر بچه سقط شده نماز ميّت مشروعيّت ندارد . ولى اگر خلقتش كامل شده و اعضايش رشد كرده باشد ، بايد آن را غسل داده ، حنوط و كفن نموده دفن نمايند .